De worcesterbes is het prikkelbare (stekelige) zusje van de jostabes en een minder bekend familielid van de aalbes en kruisbes. Het is een ijzersterke plant met een goede meeldauwresistentie en grote groeikrach. De donkere bessen hebben een rijke, zoetzure smaak.
Bijzondere zoetzure smaak
De middelgrote bessen verkleuren tijdens het rijpen van donkerrood naar diep paarszwart. De smaak combineert het frisse van een kruisbes met veel aroma. De vruchten zijn geschikt voor verse consumptie, maar komen door hun aroma juist ook goed tot hun recht in jam, gebak, sauzen en wijn.
IJzersterke struik
De worcesterbes is een robuuste, bladverliezende struik die 2 tot 3 meter hoog wordt en een grote oogst geeft. Door de vele harde doorns vormt de plant eventueel ook een dichte, ondoordringbare haag. Hij is goed winterhard, zeer meeldauwresistant en stelt weinig eisen aan de grond: de struik groeit op zowel vochtige veen- als kleigrond op een zonnige tot halfschaduwrijke plek. In het voorjaar bieden de bloemen bovendien voedsel voor bestuivers. Het is een uitstekende keuze om aan te planten in een voedselbos.
Herkomst
De worcesterbes groeit van oudsher in het wild in het noordwesten van Noord-Amerika, van Brits-Columbia tot Californië. Hoewel de bes qua uiterlijk en smaak sterk doet denken aan een kruising tussen een kruisbes en een zwarte bes, betreft het botanisch gezien een op zichzelf staande, wilde soort uit de ribesfamilie.